Powłoka z odparowaniem próżniowym (zwana powlekaniem parowym) powstaje w środowisku próżni. Parownik podgrzewa materiał w celu jego zgazowania. Materiał w postaci warstwy odparowuje bezpośrednio na podłoże, a następnie jest osadzany na podłożu. Powstaje w ten sposób stała warstwa. Odparowanie próżniowe to technologia PVD, będąca najwcześniejszą i szerzej stosowaną technologią warstw miejskich. Chociaż późniejszy rozwój rozpylania i powlekania jonowego pod wieloma względami przewyższa technologię odparowania próżniowego, to jednak technologia warstw miejskich z odparowaniem próżniowym nadal ma wiele zalet, takich jak stosunkowo prosty sprzęt i proces, zarówno w przypadku osadzania bardzo czystej warstwy, jak i możliwość uzyskania warstwy o określonej strukturze i właściwościach. Głównymi wadami tej metody są: trudności z uzyskaniem warstw o strukturze krystalicznej, słaba przyczepność warstwy do podłoża oraz niedostateczna powtarzalność procesu.
W ostatnich latach, dzięki bombardowaniu elektronami, parowaniu indukcyjnemu o wysokiej częstotliwości, a także parowaniu laserowemu i innym technologiom, technologia powlekania metodą parowania próżniowego znalazła ogólne zastosowanie w tej technologii, dzięki czemu stała się ona doskonalsza i szeroko stosowana w maszynach, próżni elektrycznej, radiowej, optycznej, energii atomowej, aby znaleźć miasto.
Czas publikacji: 17.08.2023