Ponieważ filtrów, podobnie jak każdego innego produktu syntetycznego, nie można wyprodukować dokładnie zgodnie ze specyfikacją podaną w instrukcji, konieczne jest określenie pewnych dopuszczalnych wartości. W przypadku filtrów wąskopasmowych głównymi parametrami, dla których należy podać tolerancje, są: długość fali szczytowej, transmitancja szczytowa i szerokość pasma, ponieważ w prawie wszystkich zastosowaniach im wyższa transmitancja szczytowa, tym lepiej i zazwyczaj wystarczy podać jej dolną granicę. Tolerancja długości fali szczytowej ma dwa główne aspekty. Pierwszym jest jednorodność długości fali szczytowej na powierzchni filtra. Zawsze będzie występować pewna zmienność, choć bardzo niewielka, na całej powierzchni, ale należy podać jej granicę. Drugim aspektem jest błąd pomiaru średniej długości fali szczytowej na całej powierzchni filtra. Ten tolerancja jest często dodatnia, dzięki czemu filtr można zawsze pochylić, aby dopasować go do prawidłowej długości fali. Dla danego pasma, dopuszczalna wartość pochylenia w dowolnym zastosowaniu będzie w dużej mierze zależeć od średnicy i pola widzenia układu, ponieważ wraz ze wzrostem kąta pochylenia, zakres kątów padania, jakie filtr może zaakceptować, maleje.
Szerokość pasma filtru powinna być również określona i mieć przypisany limit, ale ze względu na trudności w dokładnym kontrolowaniu szerokości pasma, zwykle nie jest możliwe ścisłe ograniczenie szerokości pasma, a limit powinien być tak szeroki, jak to możliwe, na ogół nie mniejszy niż 0,2 wartości skalibrowanej, chyba że istnieją specjalne wymagania w tym zakresie.
Kolejnym ważnym parametrem wskaźnika wydajności optycznej jest granica odcięcia w obszarze odcięcia, którą można zdefiniować na kilka różnych sposobów: jako średnią transmitancję w całym zakresie lub jako bezwzględną transmitancję w całym zakresie dla dowolnej długości fali. Oba te sposoby mogą wyznaczać górną granicę. Pierwszy z nich jest często stosowany, gdy źródłem interferencji jest widmo ciągłe, drugi zaś do źródła liniowego. W takim przypadku należy podać zastosowaną długość fali, jeśli jest znana.
Inną, zupełnie inną metodą określania wydajności filtru jest wykreślenie maksymalnej i minimalnej obwiedni zmienności transmitancji wraz z długością fali. Wydajność filtru nie może wykraczać poza obszar objęty obwiednią; ważne jest, aby określić również kąt akceptacji filtra. Ten typ metryki jest bardziej precyzyjny niż pierwszy z wymienionych powyżej, jednak wadą tego opisu metryki jest to, że metoda opisuje każde ogniwo w wartościach bezwzględnych, co może być bardzo wymagające, gdy użycie wartości średniej może być w sam raz. Ponadto nie jest możliwe zaprojektowanie testu w celu ustalenia, czy filtr spełnia ten typ metryki bezwzględnej, a ograniczona szerokość pasma instrumentu testowego ma ostatecznie wpływ. Dlatego też, jeśli filtry mają być opisane w ten sposób, zaleca się uwzględnienie uwagi, że wydajność filtra opisana dla każdej długości fali jest średnią wydajności w pewnych odstępach czasu. Ogólnie rzecz biorąc, opisy metryk wydajności optycznej zostały wykonane bez potrzeby dodatkowych podpunktów. W każdym zastosowaniu elementy te będą miały różny stopień ważności i każdy przypadek należy w dużym stopniu rozpatrywać w kontekście jego własnych celów. Jest oczywiste, że w tej dziedzinie ważne jest, aby praca projektanta systemu była ściśle zintegrowana z pracą projektanta filtrów.
– Artykuł ten został opublikowany przezproducent maszyn do powlekania próżniowegoGuangdong Zhenhua
Czas publikacji: 28.09.2024