Omdat filters, net als elk ander door de mens gemaakt product, niet exact volgens de specificaties in de handleiding kunnen worden geproduceerd, moeten er enkele toelaatbare waarden worden vermeld. Voor smalbandfilters zijn de belangrijkste parameters waarvoor toleranties moeten worden opgegeven: piekgolflengte, piektransmissie en bandbreedte, omdat in bijna alle toepassingen geldt dat hoe hoger de piektransmissie, hoe beter, en het meestal voldoende is om de ondergrens ervan te vermelden. Voor de tolerantie van de piekgolflengte zijn er twee belangrijke aspecten. Ten eerste de uniformiteit van de piekgolflengte over het oppervlak van het filter. Er zal altijd enige variatie zijn, zij het zeer klein, over de film, maar er moet een limiet worden opgegeven. Ten tweede de meetfout van de gemiddelde piekgolflengte over het gehele oppervlak van het filter. Deze tolerantie is vaak positief, zodat het filter altijd kan worden gekanteld om de juiste golflengte te verkrijgen. Voor een gegeven bandbreedte wordt de toegestane kantelhoek in een bepaalde toepassing grotendeels bepaald door de diameter en het gezichtsveld van het systeem, omdat naarmate de kantelhoek toeneemt, het volledige bereik van invalshoeken dat het filter kan accepteren afneemt.
De bandbreedte van het filter moet ook worden gespecificeerd en er moet een tolerantie worden opgegeven, maar omdat het lastig is de bandbreedte zeer nauwkeurig te regelen, is het meestal niet mogelijk om deze strikt te beperken. De tolerantie moet daarom zo ruim mogelijk zijn, over het algemeen niet minder dan 0,2 keer de gekalibreerde waarde, tenzij er een specifieke eis is.
Een andere belangrijke parameter in de optische prestatie-index is de afsnijfrequentie in het afsnijgebied, die op verschillende manieren kan worden gedefinieerd, hetzij als de gemiddelde transmissie over het gehele bereik, hetzij als de absolute transmissie over het gehele bereik bij een willekeurige golflengte. Beide definities kunnen een bovengrens opleveren. De eerste wordt vaak toegepast wanneer de interferentiebron een continu spectrum is, de tweede bij een lijnbron, in welk geval de toegepaste golflengte, indien bekend, moet worden vermeld.
Een andere, heel andere methode om de prestaties van een filter te beschrijven, is het plotten van de maximale en minimale omhullende van de transmissievariatie met de golflengte. De prestaties van het filter mogen niet buiten het door de omhullende weergegeven gebied vallen; het is belangrijk dat ook de acceptatiehoek van het filter wordt vermeld. Dit type meetmethode is explicieter dan de eerstgenoemde, maar een nadeel is dat elke schakel in absolute termen wordt beschreven, wat erg veeleisend kan zijn wanneer het gebruik van de gemiddelde waarde wellicht juister is. Bovendien is het niet mogelijk om een test te ontwerpen om te bepalen of een filter aan dit type absolute meetmethode voldoet, en de beperkte bandbreedte van het testinstrument speelt hierbij een rol. Daarom is het, indien filters op deze manier worden beschreven, aan te raden een opmerking toe te voegen dat de beschreven filterprestaties bij elke golflengte een gemiddelde zijn van de prestaties over bepaalde intervallen. Over het algemeen zijn beschrijvingen van optische prestatiemetrieken gemaakt zonder dat er veel behoefte is aan aanvullende toelichtingen. In elke toepassing zullen deze elementen een verschillende mate van belang hebben, en elk geval moet grotendeels worden beoordeeld in het licht van de eigen doelstellingen. Het is duidelijk dat het op dit gebied belangrijk is dat het werk van de systeemontwerper nauw geïntegreerd is met dat van de filterontwerper.
–Dit artikel is gepubliceerd doorfabrikant van vacuümcoatingmachinesGuangdong Zhenhua
Geplaatst op: 28 september 2024